Algemeen

Loslaten

Vanavond mooie avond gehad in de praktijk over loslaten.
Iets dat vaak, zeker voor vrouwen, lastig is. Wat of wie wil je loslaten? Wil je het wel loslaten? Hoe kun je loslaten? Wat belemmert je?
Vaak helpt het om de feiten op dit moment te bekijken, omdat je gedachten je daar nogal eens vanaf brengen of bijvoorbeeld de focus of aandacht op iets anders te richten. Er zijn meerderen manieren, hangt natuurlijk af waar het om gaat bij jou op dat moment. Een ding is zeker: om los te laten is liefde nodig.
Lees het mooie gedicht van Nelson Mandela over loslaten

Aandacht

Zo simpel is het!

Friends

Best friends make the good things better and the hard times easier!
En zo is het, koester je vriendschappen! Het betekent wel dat je kwetsbaar moet durven en willen zijn, open tegen elkaar kan zijn over kwaliteiten en tekortkomingen en vertrouwen hebt in elkaar. Wat kan er dan een boel troost, plezier, steun, lol en vitaliteit zijn met elkaar!

Blij(f) bewegen!

Ben je nog steeds in beweging? Blijf het doen. Ook al heb je het druk of tijdens de feestdagen.
Blij(f) bewegen. Geniet ervan!

Wie laat jij uit? De hond of jezelf?

Wie laat jij uit? De hond of jezelf?!

Vanmiddag heb ik weer een rondje over de hei gelopen. De meeste mensen liepen met hun hond al mijmerend, pratend en sommige gewoon genietend. Die lieten wellicht gewoon zichzelf uit, met toestemming om naar buiten te gaan met dit mooie weer en de hond uit te laten.
En dat was ook prachtig en heerlijk.
Hebben we de hond nodig om lekker naar buiten te gaan? Ik denk het niet! Gewoon lekker naar buiten als het weer mooi is, als je tijd of zin hebt, met of zonder hond!

Regen is slechts regen

regen is slechts regen

dat is nog geen slecht weer

en zo is pijn slechts pijn

tenzij je haar weerstaat

dan wordt het een kwelling

( I. Tjing)

Wat denk je als je die wolken ziet komen? Als het maar niet gaat regenen! Maar ook als het gaat regenen, is het nog geen slecht weer. Vaak is dat wel de eerste gedachte, maar de wolken die je ziet, de geur erna en het aanvaarden van wat er is geeft een ander gevoel. Het is zoals het is. Wellicht pas je je activiteiten aan.

Zo is het ook met pijn, zoals bij bevallen en bij fysieke klachten. Ertegen vechten geeft vaak meer klachten, bijvoorbeeld door het verkrampen. Aanvaarden van (tijdelijke) beperkingen, luisteren naar de signalen van je lichaam en er aan toe geven, geven rust. Daarna kun je, evt onder begeleiding, vanuit een meer ontspannen lijf, beter bewegen.

Laat wat komt, komen.

Laat wat komt, komen.
Laat wat gaat, gaan.
(Isaac Shapiro)

We zitten in de vakantieperiode. De één wilt alles plannen en de ander laat alles bewust op zijn beloop en ziet wel wat er zich voordoet. Diegene die vaste plannen maakt zal toch ervaren dat ook dan dingen anders zullen gaan dan eerder bedacht. Zo gaat dat nou eenmaal!

In de vakantie zullen we dat bewust ervaren en wellicht aanvaarden, daarna gaan we vaak weer in vaste patronen. Doen wat we deden en dus krijgen wat we kregen. Dat kan een goede houvast zijn als je daar voor kiest. Toch kan het zijn dat je verandert in de loop van de tijd, bijvoorbeeld doordat je gezinssituatie of omgeving ook steeds in verandering is… Boeiend om eens stil te staan hoe de spreuk voor jou geldt, en of er verschil is in de vakantie en het dagelijks leven. Wat past op dit moment bij jou en is dat ook wat je doet?

Balans tussen geven en ontvangen!

Bewust ontvangen is vaak lastiger dan geven hoor ik vaak. Tja, jouw ontvanger heeft misschien hetzelfde, dus als je zelf te veel/vaak geeft dan kun je het die ander ook ongemakkelijk maken door alleen te geven en niet te ontvangen. Het kan ook zijn dat je wel graag iets ontvangt, bijvoorbeeld bevestiging, maar niet weet hoe je het moet ontvangen of het wegwuift, terwijl je het in wezen graag hoort.

Dit is een onderwerp waar je veel over kunt sparren…

Is je geven onvoorwaardelijk? Waarom kun/wil je wel geven en niet ontvangen? Etc.

De kunst van geven/helpen beschreef ik eerder. Daarom nu de kunst van ontvangen.

Werkelijk ontvangen is oprecht dank je wel zeggen voor het compliment dat je krijgt of voor de moeite die een ander voor je gedaan heeft. Vaak horen we “had niet gehoeven” of ” dat jasje heb ik al jaren, in de uitverkoop gekocht”… Het is zoveel fijner voor de gever als je dank je wel zegt voor wat je mag ontvangen, of het nou een bos bloemen, een cadeau of een compliment is. Die ander wilt jou graag iets geven. Niets fijner als jij het dan kan ontvangen! (En andersom natuurlijk ook). Dan is er balans in geven en nemen.

De kunst van geven/helpen, ja dat is best een kunst!

We hebben allemaal een behoefte om te helpen omdat een ander geven/ helpen vervulling geeft. Dus ons helpen dient niet alleen die ander maar ook onszelf.
Helpen is geven wat de ander nodig heeft (en kijken of je dat zelf wel kan en wilt geven).

Je geeft alleen dat wat je hebt, niet meer dan dat.

Je voegt je naar de omstandigheden. Je bekijkt de totale samenhang/ proces en kan daardoor goed afstemmen: wat kan en mag ik doen als ik hem/ haar werkelijk wil helpen? Je houdt een gepaste afstand en bent in verbinding.

Je biedt de volwassene die hulp vraagt als een volwassene (en niet als een kind).
Wie werkelijk helpt, oordeelt niet!

De volgende blog zal zijn over: de kunst van ontvangen.

Zonder wrijving geen glans!

Naar aanleiding van een mooie interactieve avond gisteren, op uitnodiging van een groep dames, met als thema ‘ ‘duurzame relaties’ een verhaal uit de oude doos.

Opvallend vind ik dat ik steeds vaker hoor dat mensen, die al lang samenzijn, verliefd worden en erachter komen dat ze ‘iets’ vinden wat ze in hun relatie missen en dan vrij snel besluiten uit elkaar te gaan en een nieuwe start willen maken, met alle gevolgen van dien.

Wat er volgens mij vergeten wordt is dat ze wellicht iets krijgen wat ze misten ( bijv aandacht en intimiteit op een andere manier dan ze gewend zijn ) maar vergeten dat ze gaan missen wat ze wél hadden, eigenschappen van de partner die als vanzelfsprekend aanwezig zijn!!
Het is goed erbij stil te staan waarom je vroeger verliefd werd op je partner. Geef dit weer een kans, deel je gevoelens en realiseer wat je wél hebt samen. Kijk waarin je partner een positieve bijdrage heeft in jouw leven.

Geef elkaar de ruimte voor een eigen ontwikkeling en vind daarnaast de gemeenschappelijke momenten om dat uit te wisselen en om samen iets te ondernemen. Met of zonder wrijving, gewoon om elkaar weer te begrijpen in alle veranderingen die er in de loop van de jaren zijn.
Regelmatig hoor ik dat mensen achteraf uiteindelijk spijt hebben van het besluit uit elkaar te gaan, als ze geweten hadden hoeveel pijn ( lichamelijk en geestelijk ), verdriet, gemis en onzekerheid ( ook in financiële zin ) er voor in de plaatst komt…

Neem het eens mee in je overwegingen, als kan het soms moeite kosten. Maar: zonder wrijving geen glans!