In de sfeer van de mindfulness, een mooi gedicht uit 1832:

Hokusai zegt

Kijk nauwkeurig.
Hij zegt wees aandachtig, opmerkzaam.
Hij zegt blijf kijken, blijf nieuwsgierig.
Hij zegt aan zien komt geen eind.
Hij zegt zie uit naar het ouder worden.
Hij zegt blijf veranderen,
je wordt alleen maar meer wie je werkelijk bent.
Hij zegt loop vast, accepteer het, herhaal jezelf
zolang het interessant is.
Hij zegt blijf doen wat je graag doet.
Hij zegt blijf bidden.
Hij zegt dat ieder van ons een kind is,
ieder van ons is oeroud,
ieder van ons heeft een lichaam.
Hij zegt dat ieder van ons bang is.
Hij zegt dat ieder van ons een manier moet vinden om met angst te leven.
Hij zegt dat alles leeft.
Alles heeft zijn eigen leven.
Alles leeft in ons.
Hij zegt leef met de wereld in jou.
Hij zegt dat het niet van belang is of je tekent, of boeken schrijft.
Het is niet van belang of je hout zaagt of vis vangt.
Het is niet van belang of je thuiszit
en naar de mieren op je veranda tuurt of naar de schaduwen van de bomen
en het gras in je tuin.
Het is van belang dat je geïnteresseerd bent.
Het is van belang dat je voelt.
Het is van belang dat je opmerkt.
Het is van belang dat het leven door jou leeft.
Tevredenheid is het leven dat door jou leeft.
Vreugde is het leven dat door jou leeft.
Voldoening en kracht
zijn het leven dat door jou leeft.
Vrede is het leven dat door jou leeft.
Hij zegt wees niet bang.
Wees niet bang.
Kijk, voel, laat het leven je bij de hand nemen.
Laat het leven door je leven.
Roger Keyes